بستن زخم به کمک خلاء: microdiformation زخم ها و تکثیر سلولی

ویشال ساکسنا، س.م، چائو وی هوانگ، دکترای تخصصی، سوئی هوانگ، دکترای تخصصی، کوئنتین آچباوم، دکترای تخصصی، کارشناسی ارشد بهداشت عمومی، دونالد اینگر، دکترای تخصصی، و دنیس پ. ارگیل، دکترای تخصصی

کمبریج و بوستون، ماساچوست.

مکانیسم عمل بستن زخم به کمک خلاء (VAC؛ KCI، سان آنتونیو، تگزاس)، که یک نوآوری جدید در زمینه مراقبت از زخم ها است، هنوز ناشناخته مانده است. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که سلول های دارای قابلیت کشش، در حضور میتوژن های محلول، تقسیم و تکثیر می شوند، در حالی که سلول های منقبض شده، غیر فعال هستند. نویسندگان فرض می کنند که اعمال نیرو های میکرومکانیکی بر زخم های داخل بدن می تواند از طریق این مکانیسم کنترل مکانیکی وابسته به شکل سلول باعث بهبود زخم ها شود. نویسندگان یک مدل کامپیوتری (المان محدود) از یک زخم ساختند و VACرا شبیه سازی کردند. مدل سازی المان محدود معمولا برای مهندسی سیستم های پیچیده با تجزیه آنها به اجزاء گسسته ساده استفاده می شود. در این مدل، نویسندگان برای مطالعه تأثیر تغییر شکل ناشی از خلاء بر مواد، فشار، قطر منافذ و کسر حجمی منافذ را تغییر داده اند. نویسندگان مورفولوژی تغییر شکل این مدل زخم را با مقاطع بافت شناسی زخم های تحت درمان با VAC مقایسه کردند. مدل اجزای محدود نشان داد که بیشتر اجزای کشیده شده، هنگام استفاده از VAC تغییر شکل های 5 تا 20 درصد کرنش را تجربه کردند، که مشابه سطوح کرنش آزمایشگاهی نشان داده شده برای افزایش تکثیر سلولی است. نکته مهم اینکه، مورفولوژی تغییر شکل پیش بینی شده توسط مدل نیز مشابه تموج سطحی مشاهده شده در مقطع بافت شناسی زخم ها بود. نویسندگان فرض می کنند که این تغییر شکل بافت، سلول ها را دراز می کند و از این طریق باعث تکثیر در ریز محیط زخم می شود. استفاده از نیرو های میکرومکانیکی ممکن است روشی مفید برای تحریک بهبود زخم از طریق افزایش تقسیم سلولی، رگ زایی و گسترش موضعی فاکتور های رشد باشد. مدل سازی المان محدود دستگاه VAC با این مکانیسم عمل سازگار است. (جراحی پلاستیک و ترمیمی. 114: 1086، 2004.)

مسئله زخم ها، مسئله مهم بهداشت عمومی در سراسر جهان است. در سال 1995، زخم های اندام تحتانی به تنهایی 1.5 میلیارد دلار برای سیستم مراقبت های پزشکی ایالات متحده هزینه داشته است. اگر روش های درمان زخم ها بهبود نیابند، پیر شدن جمعیت و افزایش شیوع دیابت، هزینه های درمانی را بیشتر می کنند. یکی از روش های درمانی جالب توجه جدید برای زخم ها، استفاده از دستگاه بستن زخم به کمک خلاء (VAC) (KCI، سان آنتونیو، تگزاس) است. در موسسه ما، VAC به رایج ترین روش درمانی زخم های پیچیده تبدیل شده است. این دستگاه شامل یک اسفنج سلول باز متخلخل (پلی اورتان یا پلی وینیل الکل) است که روی یک زخم گذاشته شده و با یک پانسمان بسته پوشانده می شود. یک لوله که اسفنج را به پمپ خلاء وصل می کند، فشار پایین تر از اتمسفر را به اسفنج اعمال می کند (شکل 1، بالا، سمت چپ). در یک مدل از زخم خوک، نشان داده شده است که VAC خون را افزایش و میزان بروز عفونت را کاهش می دهد. VAC در درمان زخم های حاد و مزمن مؤثر است.

برخی گفته اند كه مکانیسم عمل اصلی دستگاه VAC كاهش ادم بافت از طریق اعمال فشار پایین تر از اتمسفر (خلاء) است. اگرچه این ممکن است مکانیسم مهمی برای یک زیر مجموعه انتخاب شده از زخم ها باشد، ما بسیاری از زخم های تحت درمان با VAC را مشاهده کرده ایم که حداقل مایع از آنها بیرون می آید. با این حال، پاسخ های درمانی چشمگیری مشاهده شده است.

علاوه بر این، بسیاری از متخصصان متوجه افزایش نسج التیامی، کاهش سطح باکتری ها و افزایش رشد سلول های زخم های تحت درمان با VAC شده اند. ما تغییرات مشابهی را در بیماران خود مشاهده کرده ایم اما معتقدیم که علت آن ممکن است ثانویه بر اثرات بیولوژیکی زمینه ای باشد. به همین دلیل، در نظر داریم سایر مکانیسم های عمل ممکن را مورد بررسی قرار دهیم. 

برای دانلود ادامه مقاله :

دانلود